با افزایش محبوبیت خانه‌های هوشمند، طیف گسترده‌ای از تهدیدات دیجیتال پدیدار شده‌اند. و اغلب شبکه‌های اینترنت اشیاء ما به هدفی برای نقض حریم خصوصی و جاسوس‌افزارهای بالقوه تبدیل می‌شوند. اما با اتخاذ چند اقدام ساده و استفاده از ابزارهای امنیتی قابل اعتماد، همچنان می‌توان از راحتی فناوری‌های خانه هوشمند لذت برد. بیایید نگاهی جامع به جنبه‌هایی از امنیت دیجیتال مانند احراز هویت دو عاملی بیندازیم و دریابیم چگونه امنیت شبکه خانگی خود را افزایش دهیم.

پلتفرم‌های مختلف امنیت شبکه برای استفاده خانگی در دسترس هستند. قبل از انتخاب یکی، ویژگی‌ها و قیمت‌های آن را مقایسه کنید و اطمینان حاصل کنید که پلتفرم از احراز هویت دو عاملی پشتیبانی می‌کند. پلتفرم‌های بالقوه امنیت شبکه برای استفاده خانگی شامل

• روترهای دارای قابلیت‌های امنیتی داخلی (Norton Core، Bitdefender Box و CUJO)
• نرم‌افزارهای امنیتی شخص ثالث (ضدویروس‌ها، مدیران رمز عبور، کلاینت‌های VPN)
• تجهیزات امنیت شبکه (فایروال‌ها و سیستم‌های تشخیص نفوذ).

شرکت‌های بزرگ و شبکه‌های خانگی هر دو می‌توانند در برابر بدافزارها و هکرها آسیب‌پذیر باشند. اقدامات حفاظتی شامل راه‌حل‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری است. در اینجا چند نمونه از دستگاه‌های سخت‌افزاری فیزیکی یا مجازی‌سازی‌شده با نرم‌افزار اختصاصی فروشنده نصب‌شده آورده شده است.

• فایروال‌ها. فایروال نوعی فیلتر است که شبکه داخلی شما را از اینترنت وسیع‌تر جدا می‌کند. این فیلتر اتصالات را بر روی پورت‌های خاص، از آدرس‌های IP مشخص و از دستگاه‌ها یا شبکه‌هایی که با معیارهای دیگر مطابقت دارند، مسدود می‌کند. شما می‌توانید آن فهرست‌های مسدودسازی IP را مدیریت کنید تا شبکه امن مورد نیاز خود را ایجاد کنید.
• سیستم‌های پیشگیری از نفوذ (IPS). سیستم‌های پیشگیری از نفوذ مبتنی بر شبکه برای نظارت بر تمام ترافیکی که از شبکه شما عبور می‌کند، ایجاد شده‌اند.
• مدیریت یکپارچه تهدیدات (UTM). سیستم‌های UTM یک فایروال شبکه، یک سیستم تشخیص نفوذ، یک سیستم پیشگیری از نفوذ و ویژگی‌های دیگر را ترکیب می‌کنند. این نوع محافظت در میان کسب‌وکارهای کوچک که منابع فناوری اطلاعات قابل توجهی برای محافظت از شبکه‌های خود ندارند، محبوب است.
• کنترل دسترسی شبکه. برای بهبود امنیت شبکه سازمانی خود، ضروری است که دستگاه‌های انتهایی خود را به درستی پیکربندی کنید تا خطر آلودگی را به حداقل برسانید.  
• دروازه‌های امنیتی ایمیل. این دستگاه‌ها ترافیک ایمیل ورودی و خروجی را برای هرزنامه، ویروس‌ها، تلاش‌های فیشینگ و حساب‌های کاربری به خطر افتاده نظارت می‌کنند.
• فایروال‌های برنامه‌های وب (WAF). یک WAF می‌تواند آدرس‌های URL و درخواست‌هایی را که حاوی بارهای مشکوک، شواهدی از تلاش‌های تزریق SQL و سایر حملات هستند، مسدود کند. 
• دروازه‌های VPN. با افزایش کار از راه دور، شرکت‌ها می‌خواهند اطمینان حاصل کنند که شبکه داخلی آن‌ها از تهدیدات خارجی محافظت می‌شود. یک دستگاه شبکه خصوصی مجازی یا VPN می‌تواند این محافظت را فراهم کند. هنگامی که همه کارمندان شرکت به VPN متصل می‌شوند، ترافیک آن‌ها به جای اینکه مستقیماً به اینترنت برود، از طریق دستگاه VPN وارد شبکه داخلی می‌شود.

سیستم امنیت شبکه خانگی باید به‌طور منظم آزمایش و پایش شود تا از عملکرد مؤثر آن اطمینان حاصل شود. در نتیجهٔ پایش امنیتی، می‌توانید حجم زیادی از داده‌های مهم را به‌دست آورید:

• آسیب‌پذیری‌های بالقوه. تست‌های منظم می‌توانند به شناسایی نقاط ضعف مختلف در سیستم امنیت شبکه شما کمک کنند. معمولاً این موارد شامل نرم‌افزارهای منسوخ یا تنظیمات نادرست هستند. بنابراین می‌توانید تغییرات به‌موقع انجام دهید و مشکلات را برطرف کنید.
• تهدیدات احتمالی. نظارت بر سیستم امنیتی به شما امکان می‌دهد فعالیت‌های غیرعادی یا مشکوک را شناسایی کرده و از تلاش‌های دسترسی غیرمجاز، بدافزارها یا حملات فیشینگ جلوگیری کرده و اقدامات مناسب برای کاهش آن‌ها را انجام دهید.
• انطباق با استانداردهای صنعت. آزمایش و نظارت بر سیستم امنیتی شما می‌تواند به شما کمک کند تا تحلیل کنید که آیا به بهبودهایی نیاز دارید و بینش‌هایی در مورد چگونگی محافظت مؤثرتر از داده‌ها و حریم خصوصی خود به دست آورید.

احراز هویت دو عاملی (2FA) می‌تواند یک اقدام امنیتی مؤثر برای شبکه خانگی شما باشد. با این حال، مانند هر سیستم امنیتی، این روش بی‌نقص نیست و ممکن است برخی مشکلات پیش بیاید. در اینجا نمونه‌هایی از برخی از این مشکلات و راه‌های عیب‌یابی آن‌ها آورده شده است:

1. گمشده یا دزدیده‌شدن دستگاه: اگر دستگاه احراز هویت دو عاملی خود را گم کرده‌اید، قادر به دسترسی به حساب‌های محافظت‌شده با احراز هویت دو عاملی نخواهید بود. به همین دلیل است که داشتن یک دستگاه پشتیبان و پشتیبان‌گیری از تمام حساب‌های کاربری‌تان اهمیت دارد. اگر در مورد تأیید دسترسی با مشکلی مواجه شدید، همیشه می‌توانید به بخش پشتیبانی مشتری مراجعه کنید.
2. کد امنیتی نادرست: اگر پیامی در مورد نادرستی کد امنیتی یک‌باره دریافت کردید، اطمینان حاصل کنید که کد را به درستی وارد می‌کنید و ساعت دستگاه شما دقیق است. برخی از سرویس‌ها امکان تولید مجدد کد جدید را نیز فراهم می‌کنند.
3. مشکلات سازگاری: بسته به سال تولید دستگاه شما، ممکن است با روش محافظت 2FA انتخاب‌شده سازگار نباشد. به جای اپلیکیشن احراز هویت، روش ایمیل یا تلفن همراه را امتحان کنید یا دستگاه یا مرورگر خود را ارتقا دهید.
4. نتایج مثبت کاذب: گاهی اوقات، احراز هویت دو مرحله‌ای (2FA) ممکن است به اشتباه فعال شود که می‌تواند منجر به نتیجه مثبت کاذب شود. در این صورت، با تیم پشتیبانی سرویس احراز هویتی که استفاده می‌کنید تماس بگیرید و مراحل آن‌ها را برای بازیابی دسترسی به حساب کاربری خود دنبال کنید.
5. نامناسب یا حجیم: برخی از کاربران روش احراز هویت دو عاملی (2FA) را نامناسب می‌دانند. اما باور کنید، بازیابی و مدیریت نشت داده‌ها یا نقض حریم خصوصی می‌تواند بسیار نامناسب‌تر باشد. بنابراین، بهترین اقدام این است که از 2FA به عنوان یک اقدام حفاظتی اجباری استفاده کنید.